مسأله 5 - روزى را كه انسان نمىداند آخر رمضان است يا اول شوال ، بايد روزه بگيرد ، ولى اگر پيش از مغرب بفهمد كه اول شوال است بايد افطار كند . مسأله 6 - اگر اول ماه رمضان براى كسى ثابت نشود و روزه نگيرد ، چنانچه دو مرد عادل بگويند كه شب پيش ماه را ديده‌ايم ، بايد روزهء آن روز را قضا نمايد . مسأله 7 - اگر در شهرى اول ماه ثابت شود ، براى مردم شهر ديگر فايده ندارد ، مگر آن دو شهر با هم نزديك باشند يا انسان بداند كه افق آنها يكى است . مسأله 8 - اول ماه به تلگراف ثابت نمىشود ، مگر دو شهرى كه از يكى به ديگرى تلگراف كرده‌اند ، نزديك يا هم‌افق باشند و انسان بداند كه تلگراف از روى حكم حاكم شرع يا شهادت دو مرد عادل بوده است . مسأله 9 - به بيّنهء شرعيه ماه ثابت مىشود ، مگر آن كه هوا صاف باشد و مردم مجتمع براى رؤيت شوند و اختلاف بين آنها شود ، به طورى كه احتمال اشتباه دو عادل قوى شود در اين صورت مشكل است عمل كردن به قول آنها . روزه‌هاى حرام و مكروه مسأله 1 - روزهء عيد فطر و قربان حرام است ، و نيز روزى را كه انسان نمىداند آخر شعبان است يا اول رمضان ، اگر به نيت اول رمضان روزه بگيرد حرام مىباشد . مسأله 2 - اگر زن به واسطهء گرفتن روزهء مستحبى حق شوهرش از بين برود ، احتياط واجب آن است كه روزه نگيرد و نيز احتياط واجب آن است كه اگر حق شوهر هم از بين نرود ، بدون اجازهء او روزهء مستحبى نگيرد . مسأله 3 - روزهء مستحبى اولاد اگر اسباب اذيت پدر و مادر شود ، بايد روزه نگيرد . مسأله 4 - كسى كه مىداند روزه براى او ضرر ندارد ، اگرچه دكتر بگويد ضرر دارد بايد روزه بگيرد . و كسى كه يقين يا گمان دارد كه روزه برايش ضرر دارد ، اگرچه دكتر